معاون فرهنگی:

کرسی آزاد اندیشی با موضوع «ارتباط با آمریکا آری یا خیر» برگزار شد

شناسه خبر : 104001

1399/11/30

تعداد بازدید :

کرسی آزاد اندیشی با موضوع «ارتباط با آمریکا آری یا خیر» برگزار شد
کرسی آزاد اندیشی با موضوع«ارتباط با آمریکا آری یا خیر» با داوری دکتر رضا سلیمانی، عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا، در مدرسه علمیه الزهراء(س) برگزار شد.

خانم شهرزاد خرازی، ضمن تبریک فرارسیدن ایام الله دهه فجر از برگزاری کرسی آزاد اندیشی با موضوع«ارتباط با آمریکا آری یا خیر» با داوری دکتر رضا سلیمانی، عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا، در مدرسه علمیه الزهراء(س) همدان خبر داد.

وی ادامه داد: در این کرسی آزاداندیشی، ابتدا موافقان و مخالفان ارتباط با آمریکا به شکلی منتقدانه نظرات خود را در این خصوص مطرح کرده و هر یک به شکلی کاملاً آزادانه در این باره اظهار نظر کردند.

طلاب موافق به اظهار نظر پرداخته و بیان کردند: ارتباط با آمریکا و تعامل ایران با آمریکا می تواند به بهبود اوضاع کشور و ارتباط تجاری موثر کمک کند و ایران را از حالت بسته بودن و عدم ارتباط با سایر کشورها خارج سازد و تحریم ها را خنثی کند که در این صورت ایران به صورت چشمگیری پیشرفت نموده و معضلات ناشی از بیکاری و عدم ازدواج و نابسامانی های اقتصادی حل و فصل خواهد شد.

در ادامه مخالفان ارتباط با آمریکا عنوان کردند: تعامل کشورمان با آمریکا نه تنها موجب بهبود روابط نخواهد شد، بلکه ما را بیش از پیش وابسته‌ی محصولات وارداتی می کند و دیگر قادر نخواهیم بود تولیدات داخلی را گسترش دهیم و از طرفی آمریکا کشوری می باشد که به تعهداتش عمل نمی کند و مفاد قراردادهایی را که امضا کرده نادیده گرفته است،بنابراین آنها به چیزی جز منافع خودشان فکر نمی کنند و همواره در تلاش‌ هستند، سایر کشورها(مخصوصاً کشورهای مسلمان) را به زیر استعمار کشیده و نهایتاً نابود سازند. 

در ادامه ی این کرسی آزاداندیشی، مسئله‌ی ضعف نیروی نظامی ایران مطرح شد و اینکه تعامل با آمریکا موجب افزایش قدرت نظامی کشور خواهد شد یا خیر؟؟!!!

رضا سلیمانی، پس از بررسی موارد موافق و مخالف به ایراد سخن پرداخت و گفت: سابقه ارتباط محمدرضا پهلوی و کشورمان در دوران طاغوت و وابستگی هایی که به غربی ها وجود داشت و صرفاً یک کشور مصرف کننده بودیم، باعث شده بود که تولیدات داخلی‌ به شدت کاهش یافته و وابستگی شدید به محصولات وارداتی ایجاد شود این درحالی است که در دوران بعد از انقلاب اسلامی، ایران  به خودکفایی در اکثر ابعاد رسید و تولیدات داخلی و صادرات محصولات ایرانی افزایش پیدا کرد.

وی در ادامه افزود: مذاکره در دنیای امروز به معنای داد و ستد است، یعنی امتیازی می‌دهید و امتیازی می‌گیرید که این داد و ستد لزوماً هم‌وزن و متقارن نیست و بستگی به جایگاه و اهرم‌های دو طرف میز دارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا همدان بین داشت: امروز آمریکا به دنبال مذاکره بر سر برخی نقاط قوت جمهوری اسلامی از جمله توان موشکی و نفوذ منطقه‌ای است بنابراین در واقع هدف از مذاکره خلع سلاح ایران از این دو ابزار قدرت است و باید گفت توان موشکی و نفوذ منطقه‌ای، دو اهرم اصلی امنیت پایدار جمهوری اسلامی است.

رضا سلیمانی تصریح کرد:در خصوص تحریم ها نیز باید گفت غربی ها سر میز مذاکره با ایران همواره شروطی را مطرح می کنند که به ضرر ما و منفعت خودشان باشد، از طرفی تمام شرایط مطرح شده را قابل بازگشت قید می کنند و بعد از مدتی خلاف آنچه را که وعده داده بودند محقق می سازند و تحریم ها را بیش از پیش علیه ایران اتخاذ می کنند و این خود بزرگترین مدرک بر غیرقابل اعتماد بودن آمریکا است.

وی ادامه داد: جمهوری اسلامی ایران در بحث نظامی و موشکی نیز بسیار توانمند است و با نگاهی کلی به سوابق جنگ با داعش و دشمنان اسلام در هدف قرار دادن پایگاه عین الاسد و منهدم کردن پهباد فوق پیشرفته ی آمریکایی؛که بر فراز خلیج فارس در ارتفاع چند کیلومتری قرار داشت و همگان را متعجب کرد این امر قابل تایید است.

عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا، تضاد میان گفتار و رفتار در مواجهه با آمریکا را بزرگترین مشکل دانست و افزود: آمریکایی‌ها در این داد و ستد یک فرمول دوگانه و متضاد دارند. وقتی نوبت حریف است باید طرف مقابل، امتیازات را نقد و فوری بدهد و وقتی نوبت به خودشان برسد، امتیازات تبدیل به وعده می‌شود، وعده‌هایی که ظاهری قرص و محکم دارند، اما در عمل اجرایی نمی‌شوند و به بهانه‌های مختلف به تأخیر افتاده و در نهایت دست طرف مقابل خالی می‌ماند و مختصر و مفید آنکه از نظر آمریکایی‌ها مذاکره ابزاری فقط برای گرفتن امتیاز است و نه داد و ستد امتیاز.

وی در پایان اظهار کرد: البته برای کشوری که خود را کدخدای جهان می‌داند و دیگران باید از سیاست‌های وی تبعیت کنند، چنین تعریف و تصوری از مذاکره عجیب هم نیست. برجام نمونه کامل و واضحی از این وضعیت است.